وظیفه یا نتیجه؟ شاید هم راه سوم!

دانش آموزی که وظیفه دارد درس بخواند، درس می خواند و درس می خواند و درس می خواند. به او دیکته شده که باید درس بخواند!

اما وقتی یک کار مشخص را در مدت طولانی تکرار می کنیم، دچار خمودی و سردی می شویم و به مرور شروع می کنیم به درجا زدن؛ بنابراین نتیجه گرایی می تواند مؤثرتر از وظیفه گرایی باشد. در منطق نتیجه گرایی، هدف گذاری و تلاش برای رسیدن به هدف مانع درجا زدن و خمودی می شود. در این حالت دانش آموز فقط به وظیفه اش توجه نمی کند بلکه به نتیجه و خروجی هم توجه دارد. به نظر می رسد نتیجه گرایی بهتر از وظیفه گرایی باشد اما باید توجه داشت که دانش آموز نتیجه گرا با استفاده از ابزارها و تکنیک هایی که دیگران معرفی می کنند و مؤثر می دانند سعی می کند به هدف برسد، غافل از این که ممکن است آن چه دیگران استفاده کرده اند برای شخص خودشان اثربخش بوده و برای او کم تر مثمر ثمر باشد؛ بنابراین تلاش های پیاپی و عدم دست یابی به نتیجه ی مطلوب باعث سردرگمی و سرخوردگی او می شود. ضمن این که بعضی افراد برای رسیدن به هدف هر کاری می کنند و به اصطلاح معتقدند هدف، وسیله را توجیه می کند و گاهی از مدار اخلاق خارج می شوند.
اگرچه مهم ترین عامل موفقیت، خود ما هستیم اما تنها عامل مؤثر در تحقق اهدافمان نیستیم؛ بنابراین راه سومی باید وجود داشته باشد و آن تکلیف گرایی است؛ یعنی در مسیر تحقق هدف از دخالت عقل بهره ببریم.
دانش آموز تکلیف گرا، روش ها، ابزارها و تکنیک ها را می شناسد، برنامه و هدف مشخصی دارد و بر مبنای فکر و اندیشه ی خود، روش های مؤثر دیگران را شخصی سازی می کند، ابزارهای مفیدی را که متناسب با روحیات خودش است انتخاب می کند و با کمک تکنیک های روزآمد و قوی قدم در راه موفقیت می گذارد.
پیشنهاد می کنم تکلیف گرا باشید و برای رسیدن به بهترین نتیجه از دانش دیگران بهره برده و دانشی را که کسب می کنید به اشتراک بگذارید.

کلید واژه ها

تحصیلی

دانش آموز

کنکور

یادگیری

مطالعه

منبع

قلم چی

پست قبلی

درمان های سینوزیت متفاوت است

پست بعدی

چهار دلیل موفقیت دانش آموزان

در همین رابطه بخوانید :

درباره این مطلب دیدگاهی بنویسید...

نام :
 
وب سایت :
دیدگاه :
پست الکترونیک :
 
نشانی پست الکترونیک شما نمایش داده نخواهد شد.