خیلی از آدم ها (چه کودک، چه بزرگسال) بعد از شنیدن یا تجربه کردن اتفاقات تنش زا مثل جنگ یا ناامنی، ممکنه علائمی رو تجربه کنن که تو روان شناسی بهش می گیم:پاسخ طبیعی به رویداد غیرطبیعی. از نظر علمی، ذهن و بدن ما طوری طراحی شدن که در برابر خطر واکنش نشون بدن. برای کودکان، این علائم ممکنه با شب ادراری، ترس از جدایی یا چسبیدن زیاد به والدین بروز کنه. طبق پروتکل WHO اقدامات ساده ای می تونن کمک کننده باشن: ● حرف زدن درباره ی احساسات: سکوت و پنهان کاری فقط اضطراب رو بیشتر می کنه.اما حواسمون باشه در کنار تایید احساس ترس کودکم بهش امنیت بدم "اره خیلی صدای بلندی بود حق داری بترسی من پیشتم و باهم هستیم." ● روتین های روزمره: خواب و غذا و فعالیت های روزمره رو منظم نگه دارید. ثبات، به ذهن بچها احساس امنیت می ده. ● دوری از اخبار بیش ازحد: مواجهه ی مداوم با اخبار تنش زا، مغز رو در وضعیت هشدار نگه می داره. بچها خیلی زود متوجه چهره ی تو هم رفته و مضطرب ما می شوند.
● تنفس آگاهانه و ورزش : تمرین های تنفسی می تونن کمک کنن تا سیستم عصبی به آرامش برسه.به کودکم میگم بیا با هم نفس بکشیم همزمان دم و بازدم، البته فعالیت های بدنی برای کودکان به کاهش اضطرابش کمک میکنه البته ماساژ بدن کودک و یا نوازشش به آرامش و احساس امنیتش بسیار موثر هستش
مهدیه فرح آبادی متخصص کودک ونوجوان

---