تأثیر طبیعت بر روحیه کودکان در شرایط پر تنش:
کاهش استرس و اضطراب
قرار گرفتن در محیط های طبیعی، مانند پارک ها، جنگل ها یا حتی باغچه های کوچک، می تواند به کاهش سطح هورمون های استرس مانند کورتیزول کمک کند. صداهای آرام طبیعت (مانند صدای پرندگان، آب روان) و مناظر سبز، اثر آرامش بخشی بر سیستم عصبی دارند.
تقویت حس امنیت و پایداری:
طبیعت، با چرخه های قابل پیش بینی خود (طلوع و غروب خورشید، فصل ها)، می تواند حس پایداری و نظم را به کودکان القا کند. این حس در شرایط پر تلاطم و غیرقابل پیش بینی جنگ، بسیار حیاتی است.
افزایش تمرکز و توجه:
فعالیت در طبیعت، مانند مشاهده حشرات، جمع آوری برگ ها یا سنگ ها، به کودکان کمک می کند تا حواس خود را از مسائل استرس زا منحرف کرده و بر روی جزئیات محیط اطراف تمرکز کنند. این عمل می تواند به بهبود توجه و کاهش نشخوار فکری کمک کند.
تشویق به بازی و خلاقیت:
طبیعت بستری عالی برای بازی های تخیلی و خلاقانه است. کودکان می توانند از مواد طبیعی برای ساختن قلعه، نقاشی یا داستان سرایی استفاده کنند که این خود راهی برای تخلیه هیجانات و پردازش تجربیاتشان است.
تقویت ارتباط با دنیای بیرون:
در شرایطی که حس انزوا و ترس غالب است، ارتباط با طبیعت به کودکان یادآوری می کند که بخشی از یک دنیای بزرگ تر و زنده اند. این ارتباط می تواند حس امید و تعلق را در آن ها تقویت کند.
مورد مهم در شرایط جنگی:
در شرایط جنگی، اضطراب، ترس و حس ناامنی در کودکان به اوج خود می رسد. در این میان، "باغچه درمانی" یا "باغچه های کوچک خانگی" می تواند یک ابزار قدرتمند و در دسترس باشد.
ایجاد فضایی سبز، حتی در مقیاس کوچک (مانند چند گلدان در بالکن یا حیاط)، به کودکان این امکان را می دهد تا:
1. مراقبت و مسئولیت پذیری: کاشتن بذر، آبیاری گیاهان و دیدن رشد آن ها، حس مسئولیت پذیری و توانمندی را در کودک تقویت می کند. این حس در شرایطی که احساس می کنند کنترلی بر وقایع اطراف خود ندارند، بسیار ارزشمند است.
2. تداوم زندگی و امید: دیدن رشد یک گیاه از بذری کوچک به موجودی زنده، نمادی قدرتمند از تداوم زندگی و امید است. این تداوم می تواند در برابر ناامیدی ناشی از جنگ، مقاومت ایجاد کند.
3. فرصتی برای آرامش و تمرکز: رسیدگی به گیاهان، فعالیتی آرامش بخش است که نیاز به تمرکز دارد و ذهن کودک را از اخبار یا اتفاقات استرس زا دور می کند.
4. ارتباط با زمین:* لمس خاک، کاشتن و مراقبت از گیاهان، ارتباط حسی عمیقی با زمین ایجاد می کند که می تواند آرامش بخش و زمینه ساز باشد.
ایجاد و نگهداری یک باغچه کوچک، حتی با ساده ترین گیاهان، می تواند به کودکان کمک کند تا در دل ناآرامی ها، فضایی از آرامش، امید و حس کنترل را تجربه کنند. این فعالیت ها می توانند به عنوان بخشی از برنامه های حمایتی در مراکز درمانی یا حتی به صورت خانوادگی اجرا شوند.
مهدیه فرح آبادی
روانشناس کودک و نوجوان
ارتباط با کانال بله:
https://ble.ir/psy_tahmim