چگونه به کودک یاد دهیم که بد دهنی نکند؟

پرخاشگری کلامی و فحش دادن کودکان، مشکلی است که برخی از خانواده ها، با آن درگیرند؛ البته باید دانست اطفال در سه سالگی و بیشتر در چهارسالگی از ادای کلمات ناشایست لذت می برند. این از مراحل طبیعی رشد کودک محسوب می شود، ولی در صورت تداوم، عوامل متعددی مسبّب آن هستند از جمله:

عوامل بددهنی کودک

1- وقتی شما به عنوان والدین، به شوخی از کلمات رکیک در برخورد با اعضای خانواده و دوستان استفاده کنید یا هنگام بروز مشکلات عصبانیت و ناراحتی خود را با الفاظ زشت بر سر کودک خالی نمایید، یا وقتی او بدرفتاری می کند، با فحش دادن تقصیر را به گردنش بیندازید، کودک نیز آموزش خوبی در مسیر تربیت دینی نمی بیند، پس باید ابتدا خود را اصلاح کنید.
با پسر، قول زشت و فحش مگوی        تا نگرده کنیم و فاحشه گوی

2- بی توجهی، کمبود محبت، محرومیت و تنبیه بدنی شدید برای کودک، از عواملی است که هنگام عصبانیت او را به سمت «فحش دادن» سوق می دهد. وقتی او این رفتار را انجام می دهد از طرفی خواهان آن است که در آن لحظه شما تسلیم شوید، اما بزرگسال درونش از شما می خواهد که تسلیم نشوید؛ در این موارد آرامش خود را حفظ کنید و با محبت و توجه بیشتر، او را از این کنار باز دارید. در ضمن اگر بخواهید فحاشی کودک را با عصبانیّت اصلاح کنید، موجب نگرانی و اضطراب او می شود؛ در این حالت با با لج بازی به کار خود ادامه می دهد که شما را عصبانی تر کند و یا ممکن است در مقابلتان از این الفاظ استفاده نکند، اما در حشر و نشر با کودکان دیگر و یا در خفا آن را به کار می برد.

3- فرزند در حدود سه سالگی تازه با الفاظی مثل «جیش» و «پی پی» آشنا می شود و با لذّت آن ها را به کار می برد؛ در این هنگام لبخند نزنید و از او بخواهید که این کلمات را تکرار نکند؛ وقتی بزرگ تر شد و به صورت عمدی در هنگام عصبانیت و یا حتی به شوخی به کار برد، به طور خیلی جدّی و با قدرت بگوید که اصلاً دوست ندارید فرزند با ادبشان، چنین کلماتی را به کار ببرد.

4- گاه طفل، فحش دادن را نشانه بزرگ شدن و استقلال خود می داند؛ به همین جهت برای پیش بردن کارها و رسیدن به اهداف خود، از این وسیله استفاده می کنید. در این گونه موارد، جهت دور ساختنش از این رذیله اخلاقی، بهتر است به او آزادی بیشتری در خانه داده و از دخالت در همه کارهایش بپرهیزید، اجازه دهید با استقلال و انتخاب خود آن ها را پیش ببرد؛ البته نظارت غیرمستقیم شما بر اعمال او مهم است.

5- برخی اوقات وقتی کودک می خواهد کاری انجام دهد که در توانش نیست با استفاده از الفاظ زشت، خود را تخلیه می کند؛ در این موارد به او راه حل ارائه دهید یا کمکش کنید تا خود راه مشکلش را پیدا کند.

6- تماشای فیلم ها و کارتون هایی که در آن عفّت کلامی حفظ نمی شود و وجود دوستانی که از فحش دادن به عنوان وسیله دفاع از خود استفاده می کند، در فحاشی کردن کودک تأثیر مهمی دارند. نظارت نکردن والدین بر فیلم ها و رفتار دوستان طفل، ماهی بر سر راه آموزش او محسوب می شود.

راه های جلوگیری از بددهنی

  1. به او یاد دهید که اگر دشنام دهد، موجب می شود دیگران به پدر و مادر او دشنام دهند؛ همان طوری که لقمان حکیم به فرزندش این گونه فرمود:
    فرزندم! مردم را دشنام شده که سبب دشنام پدر و مادر خود می گردی.
    بلکه به جای فحش دادن به کسی، احساسش را در مورد او بیان کند؛ مثلاً به جای «احمق» بگوید: «من از دستت عصبانی هستم».
  2. با استفاده از اجرای نمایش یاد دهید که از فحش دادن خودداری کند و به دوستانش نشان دهد که از گفتار بد آن ها خوشش نمی آید و بگوید: «اگر به فحش بدهی با تو بازی نمی کنم».
  3. وقتی کودک زیبا سخن می گوید، او را تحسین کنید و رضایت خود را از شیوه صحبتش ابراز نمایید.
  4. اگر با وجود به کار بردن روش های بالا هم چنان فحش می دهد، از محرومیت موقت استفاده کنید؛ به گونه ای که کودک دریابد هر بار که فحش بدهد باید به مکان مخصوص اخراج برود یا این که می توانید برخی از امتیازهایی را که قبلاً به کودک داده اید، از او بگیرید و فقط زمانی آن ها را به او بر گردانید که رفتارش درست شده باشد.
کلید واژه ها

کودک

والدین

راهکار تربیتی

روانشناسی

نویسنده:

مهدیه فرح آبادی

چگونه-به-کودک-یاد-دهیم-که-بد-دهنی-نکند؟
پست قبلی

شیوه آموزشی موثر بر نتایج موفقیت دانش آموزان در امتحان ریاضی

پست بعدی

انجمن اولیا و مربیان 183 میلیارد تومان به مدارس کشور کمک مالی کرد

در همین رابطه بخوانید :

درباره این مطلب دیدگاهی بنویسید...

نام :
 
وب سایت :
دیدگاه :
پست الکترونیک :
 
نشانی پست الکترونیک شما نمایش داده نخواهد شد.